گزارش های عمومی

ديداری كوتاه با كودكانی كه با هيچ و به اميد هيچ، تنها نفس می‌كشند...

گزارشی از فعالیت انجمن ژیار

در كوچه پس كوچه‌های يكی از شهرك‌های حاشيه‌ی اين شهر درن دشت، مركزی برای نگهداری عده‌ای از كودكان معلول كه از نظر جسمی و ذهنی عقب‌افتاده هستند قرار دارد. نمی‌دانم واژه‌ی كودك مناسب است برای خطاب برخی از آنان كه متولد دهه‌ی پنجاه يا شصت هستند اما به لحاظ جسمی و ذهنی رشد نيافته‌اند!
خانواده اكثر اين كودكان آن‌ها را از خود طرد كرده‌اند و هيچ‌گاه به ديدن‌شان نمی‌آيند. به چه بهانه‌ای؟ اين‌كه توان ديدن جگرگوشه‌های‌شان را در اين وضعيت و با اين حال و روز ندارند!
روزها خالی از كوچك‌ترين اتفاقی، در بهت و حيرتی سنگين از داروهای آرام‌بخش می‌گذرند. مانند گلدان‌های گل كه در كنار اطاق قرار می‌دهند، بچه‌ها زندگی گياه‌وار خود را ادامه می‌دهند.
گروهی از اعضای انجمن ژیار ضمن بازدید از مرکز توان بخشی راد واقع در شهرک الهیه اقدام به برگزاری جشنی برای مددجوایان این مرکز نمودند.